• Meer info over de pastorale eenheid? Zie Info / pastorale eenheid

  • Warm welkom aan pastoor Rik! Zie ook Fotoverslag 2020 onder het item Activiteiten

  • Afscheidsviering pastoor-deken Luc Deschodt in het Beukenpark op zondag 30 augustus. Meer fotos: zie Activiteiten/Fotoverslag 2020

  • Honderden parochianen van Oostkamp zwaaiden pastoor Luc Deschodt uit onder jubelend klokkengelui. Meer fotos? Ze Activiteiten/ Fotoverslag 2020

  • Eerstecommunievieringen in de Oostkampse parochies. Foto's:vanuit de verschillende parochiekerken: zie Activiteiten/Fotoverslag 2020

  • Herabonnering op parochieblad Kerk en Leven. Zie Info/Kerk en Leven

  • Ontmoetingscentrum de RAAT

Na zowat een schooljaar tijd van (laten) bekomen, vonden we bij K&L het ogenblik rijp voor een babbel
met de vroegere directeur van de Oostkampse basisschool Sint-Pieter.
39 jaar immers heeft Marnix Rosseel (bouwjaar 1957) les gegeven en aan het roer gestaan van de centrumschool.
Niet alleen heeft hij zodoende vorm gegeven aan de opvoeding van talloze Oostkampse jongeren
maar heeft hij meegetimmerd aan het lokale onderwijslandschap.

Wat een weg is er afgelegd sedert hij in 1977 startte als onderwijzer
aan de Oostkampse afdeling van het Brugse Sint-Leocollege!
Eenvoudig lesmateriaal, leerplannen die jarenlang ongewijzigd stof vergaarden,
bord en krijt en als teken van grote vooruitgang af en toe een stencil, zorgvuldig tot de laatste centimeter benut:
dat was het zowat. Geen doorlichting en slechts om de zoveel jaren een verwaaid bezoek van een inspecteur. ‘
Als er onraad was, werden de collega’s via tikken op de leiding van de centrale verwarming gewaarschuwd’,
lacht Marnix nu en van teamwork, schoolvisie of werkplanning,
van leerdoelen en eindtermen had men nog niet gehoord. ICT moest nog uitgevonden worden.

‘Na 17 jaar lesgeven wilde ik het geweer eens van schouder veranderen
en op 1 september 1994 volgde ik Dirk Plasschaert op als directeur van de jongensschool,
die intussen de onafhankelijke Sint-Pietersschool geworden was.’
Er was slechts één vestigingsplaats, met alleen jongens en géén kleuterafdeling. Redelijk bevattelijk dus.
In 1997 kwam er een grote fusie met de meisjesschool aan de Kortrijksestraat.
Zo kwam Marnix aan het roer te staan, aanvankelijk samen met Zr. Agnes,
van een gigantische school met 750 leerlingen en 50 leerkrachten verspreid over vier vestigingen.
‘Niet zo vanzelfsprekend,’ herinnert Marnix zich, ‘met slechts één persoon secretariaatsassistentie.
En deeltijds dan nog wel… Weet je dat in die tijd onze basisschool de grootste vrije basisschool was in Vlaanderen?’
Marnix haalt uit een map een krantenknipsel tevoorschijn om dat te illustreren.

Bovendien begon in de onderwijswereld de Grote Stroomversnelling:
digitalisering van secretariaat en lesgeven, ontwikkelingsdoelen en eindtermen
moesten aantoonbaar gehaald worden en werden steeds grondiger gecontroleerd door inspecties allerhande.
Voor alles papier! ‘Gelukkig kwam er gaandeweg meer ondersteuning in het secretariaat
want intussen had het Schoolbestuur de zes Oostkampse scholen onder haar hoede
en werd ik als coördinerend directeur aangesteld.
Bovendien kwamen daar later nog eens twee basisscholen uit Brugge bij aansluiten.
De oprichting en uitbouw van een centrale personeelsadministratie
en van een gemeenschappelijke boekhouding waren een zegen voor elk van de scholen
in onze scholengemeenschap Gruuthuse.’

Het zal niet verwonderen dat die bijna 40 jaar ook met de nodige problemen gepaard gingen.
Een collega die plotseling overlijdt in de school,
een leerling die het niet haalt tegen een slepende ziekte, zware dossiers,
moeilijke doorlichtingen voorbereiden, botsende visies,…
‘In die lange carrière deel je -willen of niet- lief en leed, wel en wee met elkaar.’
Marnix introduceerde de slogan ‘Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder,…
maar niet zonder ons’ uit een lied van Ramses Shaffy uit 1971.
Deze wijst ons erop dat we soms eenzaam, gefrustreerd of ongelukkig kunnen geraken,
maar dat we er zijn om elkaar er weer bovenop te helpen.
‘Volgens mij zijn deze 7 cruciale werkwoorden van fundamenteel belang voor een school.’

‘Of ik het opnieuw zou doen, directeur worden?
Het was hoe dan ook een sprong in het duister. Je weet niet wat er vóór je ligt,
maar ik heb altijd graag mijn job gedaan en heb geprobeerd één en ander te realiseren,
op school en in de Scholengemeenschap. Ja, dus.
Misschien pleegde ik af en toe wat roofbouw op mijn gezin maar ik tracht dat nu weer goed te maken.’
Zo erg zal de weerslag wel niet geweest zijn want twee van de vier kinderen kozen op hun beurt
voor een loopbaan in het onderwijs.
Nu het tijd werd om de riem eraf te leggen, zullen zijn kinderen en zeker zijn eerste kleinkind Boris,
ten volle van vader en opa kunnen genieten.


Het weze je gegund, Marnix!

©Bart Vercaemer