• Meer info over de pastorale eenheid? Zie Info / pastorale eenheid

  • Warm welkom aan pastoor Rik! Zie ook Fotoverslag 2020 onder het item Activiteiten

  • Afscheidsviering pastoor-deken Luc Deschodt in het Beukenpark op zondag 30 augustus. Meer fotos: zie Activiteiten/Fotoverslag 2020

  • Honderden parochianen van Oostkamp zwaaiden pastoor Luc Deschodt uit onder jubelend klokkengelui. Meer fotos? Ze Activiteiten/ Fotoverslag 2020

  • Eerstecommunievieringen in de Oostkampse parochies. Foto's:vanuit de verschillende parochiekerken: zie Activiteiten/Fotoverslag 2020

  • Herabonnering op parochieblad Kerk en Leven. Zie Info/Kerk en Leven

  • Ontmoetingscentrum de RAAT

In deze meimaand willen we een begin maken met een reeks artikelen
over de kapellen her en der verspreid over de gemeente (of net erbuiten, zoals zal blijken).
We mogen volop gebruik maken van al eerder verschenen materiaal van de
Heemkundige Kring Oostkamp –waarvoor dank!- maar we willen graag ook de mensen aan het woord laten
die nauw verbonden zijn ermee, als eigenaar of verzorger of als bezoeker.

In verre vóórchristelijke tijden al werd aan bomen (veelal oude eiken en linden),
aan bronnen of aan hoogtes een zekere magische kracht toegeschreven.
Vaak werden op die plaatsen tempeltjes of gedenkstenen geplaatst.
Dikwijls ook als afbakening van een territorium, bij de toegang van een eigendom,
op een kruispunt van wegen, of op de plaats waar iets speciaals of ergs gebeurde.
Probeer misschien zelf eens van elk een voorbeeld voor de geest te brengen.
Nu nog immers zien we de combinatie van bomen en kapelletjes want de oude heidense gebruiken
werden bij de kerstening vlot overgenomen.
Een leuke illustratie vind je in het wondermooie verhaal van Philemon en Baukis uit de Griekse mythologie.
Moet je echt eens opsnorren.

Dichter bij huis moeten we niet ver zoeken om tal van voorbeelden van deze uiting van volksdevotie te vinden.
‘Waar men gaat langs Vlaamse wegen, komt men U, Maria, tegen…’, zingen we van oudsher
met een nadrukkelijke verwijzing naar bidplaatsen te lande in het groen.
En ook nu nog blijven mensen de eeuwenoude gebruiken getrouw, vaak georganiseerd door een parochiale werkgroep,
soms door een school of zelfs op particulier initiatief. Dikke duim Ria en Stef!

Vandaag bijten we de spits af met wellicht het jongste kapelletje en met een merkwaardig product:
Oostkampse eigendom op Oedelems grondgebied.

Eerst het kapelletje aan het Kanunnik Duboisplein in de wijk Nieuwenhove.
Het is pas in 2000 mede onder impuls van Lucia en priester Stefaan Demarcke,
opgetrokken toen de eucharistievieringen in de naburige wijkschool wegvielen.
Doel was om de buurtbewoners een lokale devotieplaats te geven.
De kapel is een eenvoudige bakstenen kolom met in een nis een houten beeldje van O.L.V. van Tederheid.
Het werd gemetseld door de leerlingen van het V.T.I. in Brugge,
in de school zelf en daarna overgebracht naar Oostkamp.
Anonieme schenkers zorgden voor de nodige fondsen.
Bloemen en kaarsen geven blijk van regelmatig devotiebezoek.
Het kapelletje wordt liefdevol en met toewijding onderhouden door Christiane en André.

Van het centrum naar de uiterste rand van onze gemeente en om precies te zijn zelfs naar net buiten de gemeente.
Aheum? Jawel, op het kruispunt van de Beverhoutstraat en de Veldkapellestraat staat de …
Veldkapel. Een gebouwtje met een bewogen geschiedenis,
niet zo oud hoewel sommige bronnen gewagen van een heiligdom aldaar
dat in de troebelen tussen Gent en Brugge (1382) vernield zou zijn.
Het is een mooi voorbeeld van een kapel die de grens bepaalde, in dit geval van de Gemene Weide.
De neogothische bidplaats dateert in ieder geval van vóór 1835.
Na de gedeeltelijke vernieling in de 2de wereldoorlog, werd de kapel toegewijd
aan de slachtoffers van die oorlog. In 2000 kreeg ze een grondige opknapbeurt en in
2001 kwam er met de steun van de KVLV en de Landelijke Gilde zowaar een nieuw klokje.
Binnenin staat een houten Mariabeeld en is er ruimte voor een tiental bidstoelen en een bank voor offergaven.
De kapel werd jarenlang verzorgd door de familie Ballegeer die de hoeve aan de overkant
gedurende generaties bewoonde.
Vandaag houdt buurvrouw Rose-Marie een waakzaam oogje in het zeil.
Ze zorgt voor kaarsen en veegt het gebouwtje schoon.
De groene omgeving wordt netjes gehouden door de gemeente.

Eens te meer ervaren we hoe onmisbaar de –soms onzichtbare- inzet is van zoveel vrijwilligers.
Het zal in de toekomst steeds meer onze sterkte (moeten) zijn
om het hoofd te bieden aan de afkalvende betrokkenheid
en openlijke tegenkanting ronduit tegen de beleving van religieuze traditie.
Hoop doet leven en daarom dank aan allen die niet plooien en engagement durven op te nemen,
tegen de stroom in vaak!

©Bart Vercaemer