Oekraïens bloemstuk in de St.-Eligiuskerk van Ruddervoorde 

 

 

IMG 0167

 

 

IMG 0241

 

Alena Malafeieva is een dame uit Oekraïne. Zij is 41 jaar en woont in Dnipro.
Drie weken geleden ontvluchtte ze haar geboorteland, samen met haar 10-jarige zoon Michael.
Ze liet haar moeder achter en ook haar man, die in Oekraïne wil en moet meevechten tegen de Russische agressor.
Via vrienden (Edward en Yuliia die al 14jaar in België wonen en als tolk fungeren) kwam ze in België terecht en woont nu in Wingene.
Yuliia is de meter van Michael (Godmoeder noemen ze deze functie in Oekraïne).

In Dnipro is ze een professioneel bloemschikster en decorator met planten.
Op sociale media zijn haar realisaties te zien.
Dat merkte ook de directeur van de Gentse floraliën op toen ze vroeg om een helpende hand te mogen toesteken.
De man vroeg haar om als exposant deel te nemen, wat ze binnenkort ook zal doen.

Op donderdag 7 april was er een gebedswake voor vrede in de kerk van Sint-Eligius Ruddervoorde, waar zij ook aanwezig was.
Daar vroegen we haar om een bloemstuk te maken ter gelegenheid van Pasen.
De volgende dag kwam ze zelf met het idee van het ei op de proppen.
Via sociale media werden de inwoners van Ruddervoorde en buurgemeenten uitgenodigd
om eierschalen te verzamelen voor het werk.
Er waren enkele grote leveranciers (Ferm had zondag een ontbijt met voor elke deelnemer een eitje,
de twee warme bakkers van Ruddervoorde en Zoets uit Zwevezele droegen hun steentje bij),
maar er waren ook heel wat inwoners die eitjes verorberden, aan het bakken sloegen of advocaat maakten en de eierschalen bij mij thuis bezorgden.
Zo kwamen ongeveer 400 eierschalen bij Alena terecht en zij vormde ze om tot het bloemstuk dat vanaf vandaag de kerk siert.

Het werk heeft een dubbele symbolische betekenis:
Voor christenen is Pasen het feest van het leven.
Daarvan is het ei het symbool: nieuw leven groeit; niet haat maar liefde overwint, niet oorlog maar

vrede, niet de duisternis maar het licht, niet de dood maar het leven.
Deze hoopvolle paaswens willen we aan iedereen, maar zeker aan de Oekraïense bevolking, meegeven.

De eierschalen werden door de inwoners van onze gemeente verzameld en door Alena uit Oekraïne tot een kunstwerk omgevormd.
Zo symboliseert het ei ook onze verbondenheid met de mensen in Oekraïne en met het leed dat ze moeten ondergaan.

 

( Geert Denoo)