De leden van de federale stuurgroep die de pastorale eenheid voorbereiden

 

PASTORALE EENHEID St.-Franciscus OOSTKAMP

Foto's van de feestelijke startviering van zondag 15 januari 2017:
zie Activiteiten/Fotoverslag 2017


Op 9 december publiceerde bisschop Lode Aerts volgend decreet:
 “Na consultatie van de vicaris van de parochies, van de federale stuurgroep,
de plaatselijke ploegen in de parochies, de benoemden in de federatie Oostkamp
en de CCV-begeleider heb ik beslist om de federatie Oostkamp op te heffen
en om de pastorale eenheid St.-Franciscus Oostkamp op te richten
die bestaat uit St.-Blasius, Waardamme, St.-Eligius Ruddervoorde, St.-Godelieve, Ruddervoorde,
St.-Godelieve, Oostkamp(Moerbrugge), St.-Johannes Evangelist, Hertsberge, St.-Pieter, Oostkamp.
De zes parochies blijven zowel kerkrechtelijk als civielrechtelijk bestaan,
maar worden samengebracht in een pastorale eenheid (cf. can. 374 &2 )
om de bestaande krachten te bundelen in de geest van de pastorale brief van Mgr. J. De Kesel
‘Kerk zijn vandaag en de toekomst van de parochies’ (2011)
en volgens de beleidsopties van het ‘Handvest voor de pastorale eenheid’(2013)

Het decreet wordt van kracht op 15 januari 2017,
datum waarop het team van de pastorale eenheid wordt aangesteld.

Op weg naar een Pastorale Eenheid

 

Overal in Vlaanderen zien we hoe parochies meer en meer samenwerken.
De zes parochies van Oostkamp vormen administratief al 13 jaar een federatie,
maar pas in de voorbije drie jaar kwam alles in een stroomversnelling.
Een eerste zichtbare teken was een gezamenlijke editie van Kerk en Leven voor de zes parochies.
Het heeft tijd gekost om daaraan te wennen. Maar wie zou er nu nog terug willen naar vroeger?
Mensen zijn blij het mooie te zien dat over de grenzen van onze parochies heen gebeurt.
De meest ingrijpende verandering kwam toen er niet meer op elke parochie een pastoor was.
De vieringen moesten worden op elkaar afgestemd.
Geen enkele pastoor of diaken is nog exclusief verbonden aan zijn parochie.
Dat is voor iedereen aanpassen; voor de gelovigen, ook voor de diakens en de priesters.
Maar we zien ook hoe er in de parochies waar er geen pastoor woont,
contactpersonen zijn die met grote zorg concrete taken opnemen.
Op tal van vlakken groeit er samenwerking. De liturgie wordt beter op elkaar afgestemd.
We zien een groeiend aantal gelovigen die zich vrij voelen om overal in de federatie aan te sluiten bij een kerkdienst.
Korte tijd geleden kwamen de lectoren van heel de federatie samen voor een gezamenlijk vormingsmoment.
Weldra is er een avond om liederen aan te leren.
Elke maand komen jonge ouders van overal in de federatie samen om zich voor te bereiden op het doopsel van hun kindje.
Ze zien dat ze niet alleen zijn in hun keuze voor een christelijke opvoeding. Ze beleven er zelf deugd aan.

Gezamenlijk beleid

Vroeger stippelde iedere parochie op zichzelf een eigen beleid uit; in de voorbije jaren hebben we ervaren
hoe veel activiteiten meer en meer op elkaar afgestemd worden.
Om de zes weken komen de leden van de federale stuurgroep samen.
Deze raad bestaat uit de diakens en de priesters en uit vertegenwoordigers van de zes parochies. Vroeger voelde ieder zich verantwoordelijk voor zijn eigen parochie, stilaan voelen de medewerkers van de federale stuurgroep zich meer en meer verantwoordelijk voor het geheel.

Wat wordt de grootste verandering?
De grootste verandering voor de nabije toekomst is dat de afzonderlijke parochies samen één nieuwe parochie vormen.
Alle zes parochies gaan op in een nieuw geheel: de pastorale eenheid.
Die pastorale eenheid krijgt ook een nieuwe naam.
Die pastorale eenheid is dan een nieuwe parochie die bestaat uit verschillende lokale kernen.
De bisschop zal in de toekomst een priester of diaken of parochie-assistent benoemen voor de nieuwe parochie.
De nieuwe pastorale eenheid wordt geleid door een team.
De bisschop benoemt in elke PE een pastoor en medewerkende priesters en diakens en/of parochieassistenten.

Welk is de grootste uitdaging?

De grootste verandering is dat het beleid van de zes parochies wordt gevoerd op het niveau van de pastorale eenheid,
maar de grootste uitdaging is dat de lokale gemeenschappen vanuit hun eigenheid blijven participeren aan het geheel.
Plaatselijke dragende groepen zoals teams en parochieraden hebben daarbij een belangrijke opdracht.
Zij krijgen de naam van pastorale ploeg. Ze maken de verbinding tussen de lokale gemeenschap en het team van de PE.

In elke plaatselijke kern blijven doopsels, uitvaarten en huwelijken doorgaan.
Misschien wordt op kleinere parochies niet meer elk weekend de zondagsliturgie gevierd.
Dat wordt een grote verandering, maar ook een uitnodiging om te durven aansluiten bij een andere gemeenschap die hen gastvrij onthaalt.

Het is een opdracht om in elke lokale kern mensen te vinden die willen zorg dragen voor armen en zieken.
Het is een uitdaging om in elke parochie mensen te vinden die het geloof willen doorgeven aan kinderen, jongeren, volwassenen…..
De overdracht van het geloof zal in de toekomst meer en meer gebeuren binnen de gemeenschap die op zondag samen komt om de eucharistie te vieren.

Zes kerkfabrieken
Ondertussen wordt er ook zorg gedragen voor elk kerkgebouw.
Elke kerkfabriek blijft zijn autonomie behouden,
maar het beleid zal in de toekomst steeds meer in overleg gebeuren met het centraal kerkbestuur.
Onlangs mochten we de mooie uitgave ontvangen ‘De zes kerken van Oostkamp’.

Elke kerk heeft zijn verhaal en zijn betekenis.
Kerken zijn een referentiepunt in het landschap, een plaats van zingeving en van stilte.
Ze zijn vooral plaatsen waar christenen samen komen om het evangelie te beluisteren en te beleven in dienst aan de gemeenschap.
Omwille van hun ruimte en hun betekenis kunnen ze ook dienstbaar zijn voor bepaalde socio-culturele activiteiten
zoals bv concerten, tentoonstellingen enz…

De verantwoordelijken van de toekomstige PE en het centraal kerkbestuur staan ervoor open
om met de plaatselijke gemeenteoverheid in dialoog te gaan over het gebruik
en de bestemming van de kerken in de toekomst. Ze moeten samen een kerkenplan maken.

Alle middelen worden samen gebracht

De nieuwe pastorale eenheid zal ook een nieuwe juridische structuur krijgen in de vorm van een vzw.
Tot nu waren parochies feitelijke verenigingen.
Feitelijke verenigingen hebben als nadeel dat de leden van een feitelijke vereniging hoofdelijk verantwoordelijk zijn.
In een VZW heeft de vereniging een rechtspersoonlijkheid en zijn de leden niet langer hoofdelijk verantwoordelijk.
Alle middelen van alle parochies zullen samen gebracht worden in de nieuwe VZW.
Het spreekt voor zich dat dit alles zal gebeuren in respect voor wat plaatselijke gemeenschappen hebben opgebouwd
maar ook in solidariteit voor wat nodig is voor de toekomst en het welzijn van iedereen.

Lokale aanspreekpunten en een centraal secretariaat

In de voorbije jaren werd de rol van het federale secretariaat steeds meer uitgebouwd.
Een goede centrale administratie is een belangrijke dienst en een meerwaarde.
Jongeren bewandelen vooral de digitale weg en zo worden de meeste doopsels en huwelijken per mail aangevraagd.
Maar er is meer nodig dan mailverkeer; ieder doopsel of huwelijk vergt ook de passende begeleiding.
Daarnaast is er ook steeds ruimte voor onthaal of voor een persoonlijk gesprek.
Hoewel er heel veel centraal wordt geregeld, is het toch belangrijk dat er op de lokale plaatsen aanspreekpunten en contactpersonen zijn
bij wie je terecht kan voor het aanvragen van een mis of van een dienst. Mensen die je kunnen verder verwijzen.